Zacznijmy mo偶e na pocz膮tek od teorii.

Partycja dyskowa to sp贸jny fizycznie wydzielony obszar dysku twardego, na kt贸rym przechowywane s膮 nasze dane. W systemie Windows partycje rozpoznajemy po literze dysku : C,D itp. W przypadku komputer贸w z preinstalowanym systemem tj. gdy system mamy zainstalowany przez producenta zazwyczaj mamy tylko jedn膮 widoczn膮 partycje zawieraj膮ca ca艂膮 przestrze艅 naszego dysku. Cz臋sto mo偶emy odnale藕膰 tak偶e w takim przypadku partycje ukryte kt贸re zawieraj膮 tzw. backup czy recovery partition czyli np. kopie systemu,sterowniki czy narz臋dzia diagnostyczne.

W przypadku awarii systemu operacyjnego : nie chce si臋 uruchomi膰, zawiesza si臋 na logo Windows cz臋sto dochodzi do sytuacji, 偶e tracimy wszystkie nasze dane poniewa偶 zazwyczaj reinstalujemy system i formatujemy nasza partycj臋 systemow膮. Aby zminimalizowa膰 straty zaleca si臋 podzia艂 dysku w艂a艣nie na partycje. Dzi臋ki temu zabiegowi w przypadku przeinstalowania systemu tracimy dane jedynie z dysku systemowego natomiast pliki na pozosta艂ych zostaj膮 nie tkni臋te. Podzia艂 dysku umo偶liwia nam tak偶e lepsze zarz膮dzanie naszymi danymi. Oddzielnie mo偶emy utworzy膰 partycje na filmy oddzielnie na gry itp. A nie oszukujmy si臋 wiele os贸b nie 艣wiadomych ryzyka utraty danych zdj臋cia, czy muzyk臋 trzyma w domy艣lnych folderach Windowsa, kt贸re to s膮 w艂a艣nie na partycji systemowej.

Najpopularniejszy systemy plik贸w :

FAT32 鈥 odmiana systemu plik贸w FAT, po raz pierwszy zastosowany w systemie operacyjnym Windows 95 OSR2, nast臋pca FAT16.

FAT32, kt贸ry pomimo nazwy sugeruj膮cej 32 bity, wykorzystuje tylko 28 z nich pozwalaj膮c teoretycznie na opisanie 268 435 438 klastr贸w (powi膮zanie systemowe mniejszych obiekt贸w w jeden wi臋kszy), co umo偶liwia艂oby u偶ycie go na 16 TB dyskach twardych z sektorami 512-bajtowymi. Z powodu ogranicze艅 wynikaj膮cych z 32-bitowego pola w boot sektorze, okre艣laj膮cego rozmiar partycji w sektorach, rozmiar partycji obs艂ugiwanej w tym systemie plik贸w nie mo偶e przekroczy膰 2 TB dla 512-bajtowych sektor贸w i 16 TB dla dysk贸w o sektorach 4096-bajtowych. Wi臋cej informacji na ten temat mo偶na znale藕膰 na stronie pomocy technicznej Microsoftu. Maksymalny rozmiar pliku w tym systemie to 4 GB 鈥 1 B (232 B 鈥 1 B). Limit rozmiaru pliku wynika z kompatybilno艣ci ze starszymi systemami i wielko艣ci pola w tablicy katalogu okre艣laj膮cego rozmiar pliku (2 GB 鈥 1 B to limit rozmiaru pliku od czas贸w DOS-u w wersji 3.x 鈥 pomimo 贸wczesnego limitu 32 MB na partycj臋 dyskow膮).

W momencie powstania FAT32 by艂 lepszy od swojego poprzednika 鈥 FAT16, jednak od samego pocz膮tku by艂 planowany jako system plik贸w dla 鈥渄omowych鈥 wersji Windows, gdy偶 ju偶 wtedy istnia艂 NTFS, kt贸ry przeznaczony by艂 dla profesjonalnych wersji system贸w Microsoftu.

NTFS (ang. New Technology File System) 鈥 standardowy system plik贸w systemu Windows NT i jego nast臋pc贸w (Windows 2000, Windows XP, Windows Server 2003, Windows Vista, Windows Server 2008, Windows 7, Windows 8).

NTFS wywodzi si臋 od systemu plik贸w HPFS, opracowanego przez Microsoft i IBM dla systemu OS/2. Zosta艂 wprowadzony w celu zast膮pienia starszego FAT-u, u偶ywanego w MS-DOS. Zaczerpni臋te z HPFS ulepszenia w stosunku do FAT-u obejmuj膮 obs艂ug臋 metadanych oraz dodanie struktur poprawiaj膮cych szybko艣膰 pracy z du偶膮 liczb膮 plik贸w oraz dyskami o du偶ej pojemno艣ci. Dalsze ulepszenia (w stosunku do HPFS) polegaj膮 na wprowadzeniu listy kontroli dost臋pu (ACL) i dziennika operacji dyskowych (ang. journal).

Ponadto NTFS nie ma tak ostrego ograniczenia dotycz膮cego maksymalnego rozmiaru pliku (do 4GB w FAT32), co umo偶liwia na przyk艂ad przechowanie obrazu p艂yty DVD na dysku twardym, bez dzielenia go na mniejsze pliki.

ext4 (ang. Fourth Extended File System) 鈥 czwarta wersja rozszerzonego systemu plik贸w, nast臋pca ext3. Obecnie jeden z najpopularniejszych system贸w plik贸w dla Linuksa. Obecny jest w 藕r贸d艂ach Linuksa od wersji 2.6.19. Od wersji j膮dra 2.6.28, wydanego 25 grudnia 2008 roku, uznany za stabilny.

ReiserFS (zwany tak偶e Reiser3) 鈥 system plik贸w zaprojektowany i zaimplementowany przez firm臋 Namesys kierowan膮 przez Hansa Reisera. ReiserFS jest cz臋艣ci膮 j膮dra Linuksa.

ReiserFS by艂 jednym z pierwszych system贸w plik贸w z ksi臋gowaniem (ang. journaling) dla Linuksa. Podobnie jak w ext3, ksi臋gowanie zapewnia atomowo艣膰 operacji na systemie plik贸w w odr贸偶nieniu od ext2, dla kt贸rego czas reakcji systemu plik贸w jest nieprzewidywalny. Za zwi臋kszenie bezpiecze艅stwa danych p艂aci si臋 nisk膮 szybko艣ci膮 operacji (z powodu konieczno艣ci aktualizacji kroniki 鈥 ang. journal) i przestrzeni膮 dyskow膮 (kronika zajmuje miejsce).

ReiserFS do przechowywania obiekt贸w u偶ywa algorytmu B-drzew. Znany jest z efektywnego przechowywania i dost臋pu do du偶ej liczby ma艂ych plik贸w (szczeg贸lnie w jednym katalogu). Jest to mi臋dzy innymi korzystne przy obs艂udze kolejek wiadomo艣ci w grupach dyskusyjnych.

Reiser4 鈥 system plik贸w stworzony z my艣l膮 o systemie operacyjnym Linux. Jest to nowa wersja systemu ReiserFS napisana od podstaw. System zaprojektowa艂a i zaimplementowa艂a grupa programist贸w z firmy Namesys pod kierownictwem Hansa Reisera.

XFS 鈥 64-bitowy system plik贸w zaprojektowany przez firm臋 Silicon Graphics z przeznaczeniem do u偶ycia go w systemie operacyjnym IRIX (wersja UNIX-a firmy SGI). Aktualnie jest dost臋pna r贸wnie偶 jego implementacja dla systemu Linux rozwijana przez SGI jako projekt na licencji wolnego oprogramowania.

XFS pozwala na obs艂ug臋 du偶ych dysk贸w twardych. Maksymalny rozmiar woluminu jest ograniczony do 16 milion贸w TB. Natomiast rozmiar pojedynczego pliku mo偶e wynosi膰 maksymalnie 263 bajt贸w czyli ponad 8 milion贸w TB (dok艂adnie 8 388 608 TB). Rozmiar jednostki alokacji mo偶e wynosi膰 od 512 bajt贸w (wielko艣膰 fizycznej jednostki alokacji) do 1 MB.

XFS posiada szereg cech zaawansowanego systemu plik贸w do zastosowa艅 serwerowych oraz dla wydajnych stacji roboczych.聽Jednym z nich jest realtime subvolume 鈥 udost臋pnienie procesowi mo偶liwo艣ci zarezerwowania dla siebie pasma dost臋pu do podanego pliku, o podanej szeroko艣ci (w bajtach na sekund臋). Znajduje to zastosowanie na przyk艂ad przy obr贸bce m.in. plik贸w multimedialnych, gdzie proces musi mie膰 sta艂y szybki dost臋p do plik贸w, aby umo偶liwi膰 ich edycj臋 na bie偶膮co.

Drugie rozwi膮zanie aktualnie szeroko ju偶 stosowane to ksi臋gowanie metadanych, dzi臋ki kt贸remu sprawdzenie i naprawienie b艂臋d贸w w strukturze systemu plik贸w zajmuje u艂amki sekundy. Dane nie s膮 jednak, ze wzgl臋d贸w wydajno艣ciowych ksi臋gowane, co powoduje niekiedy utrat臋 zawarto艣ci pliku podczas awarii (jest to mo偶liwe tylko wtedy, gdy metadane zosta艂y zmienione, a dane nie zosta艂y jeszcze zapisane na dysku).

Innym interesuj膮cym rozwi膮zaniem jest mo偶liwo艣膰 defragmentacji systemu plik贸w XFS zamontowanego i posiadaj膮cego otwarte pliki (pliki otwarte w trybie do zapisu nie s膮 defragmentowane). Stworzenie, usuni臋cie czy modyfikacja pliku, kt贸ry nie jest aktualnie optymalizowany nie powoduje przerwania tego procesu.

Rodzaje partycji :

Partycja podstawowa to cz臋艣膰 dysku fizycznego, na kt贸rej mo偶na przechowywa膰 dane lub system operacyjny. Na dyskach z tablic膮 partycji MBR mo偶na utworzy膰 maksymalnie cztery partycje podstawowe, z czego jedna mo偶e by膰 partycj膮 rozszerzon膮 z wieloma partycjami logicznymi. Na dyskach z tablic膮 partycji GPT mo偶na utworzy膰 do stu dwudziestu o艣miu partycji podstawowych. Partycje podstawowe i logiczne s膮 r贸wnie偶 nazywane woluminami.

Partycja rozszerzona 鈥 rodzaj partycji, kt贸ry mo偶na tworzy膰 tylko na podstawowych dyskach MBR (ang. master boot record). Partycje rozszerzone s膮 u偶yteczne, gdy zaistnieje potrzeba utworzenia wi臋cej ni偶 czterech wolumin贸w na podstawowym dysku MBR 鈥 w przeciwie艅stwie do partycji podstawowych. W ramach jednej partycji rozszerzonej mo偶na utworzy膰 jedn膮 lub wi臋cej partycji logicznych, kt贸re nast臋pnie mo偶na sformatowa
膰. Dysk MBR mo偶e zawiera膰 maksymalnie cztery partycje podstawowe albo trzy partycje podstawowe i jedn膮 partycj臋 rozszerzon膮 z wieloma partycjami logicznymi.
Partycja logiczna, dysk logiczny 鈥 wolumin tworzony na partycji rozszerzonej na podstawowym dysku MBR.

Partycje logiczne przypominaj膮 partycje podstawowe, chocia偶 liczba partycji logicznych, jak膮 mo偶na utworzy膰 na jednym dysku fizycznym, jest nieograniczona, a liczba partycji podstawowych wynosi maksymalnie cztery.

Tworzenie dodatkowych partycji ma sens, gdy np. chcesz mie膰 wa偶ne dokumenty na dysku widocznym pod odr臋bn膮 liter膮. 艁atwiej te偶 wykonasz kopi臋 zapasow膮 takiego zbioru danych. Jest ponadto konieczne, gdy chcesz zainstalowa膰 inny ni偶 aktualnie u偶ywany system operacyjny.

Instalacja MiniTool Partition Wizard Free pobierz

Instalacja programu MiniTool Partition Wizard Home Edition do zarz膮dzania partycjami jest bardzo prosta. Po jego uruchomieniu wystarczy po prostu potwierdza膰 kolejne etapy dzia艂ania kreatora instalacji. Instalator nie zawiera 偶adnych ukrytych dodatk贸w i reklam. Po zako艅czeniu instalacji program uruchomi si臋 automatycznie. Zaczniemy od zmiany rozmiaru istniej膮cej partycji w celu utworzenia nowej.

Podzia艂 dysku na partycje

Przejd藕my do tworzenia partycji

Uruchamiamy program nast臋pnie musimy zdecydowa膰 co chcemy zrobi膰. Aby utworzy膰 partycj臋 gdy posiadamy tylko jedna w systemie jak najcz臋艣ciej to bywa w przypadku z preinstalowanym systemem operacyjnym zaznaczamy na dysk np C nast臋pnie wybieramy opcj臋 Move/Resize. Pozwala nam to zar贸wno zmniejszy膰 obszar wcze艣niej ju偶 utworzonej partycji tworz膮c wolne miejsce na utworzenie nowej. W przypadku dysku systemowego oczywi艣cie zale偶ne jest to od wielko艣ci naszego dysku dobrze jest zostawi膰 sobie ok 100GB. Dlaczego a偶 tyle ? Poniewa偶 wi臋kszo艣膰 z nas i tak instaluje domy艣lnie programy na dysku systemowym czy jest to np office czy programy do przegl膮dania zdj臋膰 czy te偶 film贸w.

Podzia艂 dysku na partycje

Je偶eli ju偶 zmniejszyli艣my rozmiar naszej partycji bazowej w programie pokazuje nam si臋 partycja pod tajemnicz膮 nazw膮 Unallocated. Jest wolna przestrze艅 pod nasz膮 nowa partycje kt贸ra nie zosta艂a jeszcze utworzona. Mo偶emy teraz wykorzysta膰 albo ca艂膮 dost臋pn膮 przestrze艅 albo w zale偶no艣ci od tego ile b臋dziemy chcieli mie膰 utworzonych partycji tylko jej cz臋艣膰 by pozosta艂a reszt臋 miejsca przeznaczy膰 na inne partycje.

Podzia艂 dysku na partycje

Po zako艅czeniu dzielenia dysku wystarczy klikn膮膰 w przycisk Apply i zaakceptowa膰 zmiany. Program sam podzieli nam dysk w zale偶no艣ci od opcji jakie wcze艣niej wybrali艣my. Czas tworzenia partycji uzale偶niony jest oczywi艣cie od wielko艣ci naszego dysku i partycji na jakie go podzielili艣my. Po zako艅czeniu wprowadzania zmian mo偶emy cieszy膰 si臋 efektami naszej pracy.



udost臋pnij ten wpis

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Przewi艅 do g贸ry